In 2016 overleed een collega. Hij koos zelf voor de dood. Mijn angst was dat zijn familie hem niet het afscheid zou geven waarvan ik vond dat het hem zou passen, om redenen die ik hier niet wil noemen. Het zette me aan het denken. Ja, het afscheid is voor de nabestaanden, maar ik vind…
Tag: gedicht
verhuizen
Op de dag dat de nieuwe huurders op bezoek kwamen, kwam ook het besef van het verhuizen. Dat was even slikken. Niet om dat stel, want het zijn leuke mensen en ik was ervan overtuigd dat “mijn” huis in goede handen achterbleef, maar het was weer zo’n stap die iets definitief maakt en dat klonk…
valentijn
ik schrik van je verschijningwaar kom jij ineens vandaan?had ik jou nu niet getroffenwas ik al naar huis gegaan wat ben je gruwelijk aantrek’lijken zo grappig bovendienik heb zelden deze combizó leuk verpakt gezien wat kun je smakelijk vertellenen oh, óók nog een goede baan?en van de buitenlandse talenkun je er minstens drie verstaan? ik…
hoe mooi kan de wereld zijn
ik nam foto’s van de luchten foto’s van het waterik nam foto’s ’s ochtends vroegen ook foto’s heel veel later ik zag met eigen ogen kleurennog niet bekend op mijn paletdie daar door berg en dal en watervalalsnog op werden gezet ik vereeuwigde graag de zomerde zee, het strand, de zonlegde liefdevol de lente vastleefde…
uit elkaar
verhuisd, gedwongen, van ’t bekende vervreemdze heeft een tafel, een bankeen warm bed, godzijdank,maar tóch is ze ontheemd ’t waren keuzes die ze zelf niet maaktedat stoort haar ’t meestwas dat maar wél zo geweestmisschien dat het haar dan minder hard raakte die voordeur, die nieuwe, met die lelijke posten’t is de poort tot haar…
maitiidsblues
moai waar, lange dagenjûns oant njoggen oere ljochtik kin de wille der net yn fyneik ha der lang om socht ja, de sinne jout my waarmteen in kleurke op ‘e hûdmar ik die dochs folle leaverdat der snie falle soe hjoed it túch tuskes de tegelsik sit der no al meide hiele simmer troch de…
schaduwen
als de ondergroei van ’n robuuste boom van zoveel zonneschijn verstoken het komt er wel, door ’t kronendak maar steeds te weinig, te gebroken en dat wat ’t laten bloeien moet wat het kracht zou moeten geven daarvan zuigt die dikke stam zich vol zodat wat rest in schaduwen moet leven
spin
er zit een spin naast het toilet hij zit daar nu al dagen en ik begin me af te vragen waarom hij er van de 8 geen poot verzet
troostvoer 