laat je hoofd maar even hangenzit lekker bij de pakken neerhet gaat gewoon niet meerje mag naar het grote niets verlangen wat nu zo is, ondanks de pijnlaat dat maar toe, laat dat maar zeurenlaat het allemaal maar gebeurenlaat dat het leven even zijn het is echt niet voor altijdhet is voor nu, om bij…
Categorie: Gedichten
schaduwen
als de ondergroei van ’n robuuste boom van zoveel zonneschijn verstoken het komt er wel, door ’t kronendak maar steeds te weinig, te gebroken en dat wat ’t laten bloeien moet wat het kracht zou moeten geven daarvan zuigt die dikke stam zich vol zodat wat rest in schaduwen moet leven
hoogvlieger
voel ik niet veel te veel de euforie, de tranen die zich lastig wegen banen die schuif kapot op mijn mengpaneel en ik wil zo hoog niet vliegen dat het alle regels tart want ik breek altijd íets bij ’t landen en vaak is dat mijn hart
regenboog
ik zie hem graag op donkere dagen mijn stemming in mineur brengt zo’n ding altijd wat kleur ‘k hoef er ook niet om te vragen het blijft een pracht gezicht die spruit van zonneschijn en water eerst de bui en dan wat later dit cadeau van zeven bogen licht
vakantiepret
“even” een camping boeken… de jongste wil zwemmen in de zee de oudste wil haar vriendje mee dus blijven we naarstig zoeken gaan we groot en luxe of toch voor klein mama wil ons kunnen roepen papa wil fatsoenlijk kunnen poepen oh ja, dat lijkt de rest toch ook wel fijn dichtbij of toch iets…
spin
er zit een spin naast het toilet hij zit daar nu al dagen en ik begin me af te vragen waarom hij er van de 8 geen poot verzet
au
het is geen goed Engels but I burnt my de tengels gottegottegot what was that grillpan hot
pyromaan
hij had al voor hetere vuren gestaande kerstboom gortdroogdus de vlammen zó hoogmijn zwager blijkt een pyromaan
troostvoer 