Als je de papieren krant nog leest, dan zal het je niet onbekend in de oren klinken hoe gedachteloos je de bladzijden omslaat. Iedere kop die je leest en ieder bericht wat door die kop je aandacht trekt wordt na het lezen direct onderdeel van wat geweest is. Het is daarom best wel gek dat…
Categorie: Gedichten
Stresskip
Ik moest eigenlijk naar de sportschool vanavond. Had er heel de dag alweer buikpijn van, maar dat bleek dus tevergeefs. Dat geeft dan ook direct maar weer even aan dat het geen zin heeft om je enorm druk te maken om de (nabije) toekomst. Je weet immers toch niet hoe het gaat lopen. Doodzonde van…
waar blijft de tijd
in de foto’s van je kind-zijn in de herinnering aan je jeugd in wat je je van ’t verleden heugt alle geluk en alle pijn in de verhalen die ze delen over wat je deed en wat je doet en alles wat nog komen moet en de rol die jij daarin mag spelen in wat…
nadat ik sterf
In 2016 overleed een collega. Hij koos zelf voor de dood. Mijn angst was dat zijn familie hem niet het afscheid zou geven waarvan ik vond dat het hem zou passen, om redenen die ik hier niet wil noemen. Het zette me aan het denken. Ja, het afscheid is voor de nabestaanden, maar ik vind…
verhuizen
Op de dag dat de nieuwe huurders op bezoek kwamen, kwam ook het besef van het verhuizen. Dat was even slikken. Niet om dat stel, want het zijn leuke mensen en ik was ervan overtuigd dat “mijn” huis in goede handen achterbleef, maar het was weer zo’n stap die iets definitief maakt en dat klonk…
valentijn
ik schrik van je verschijningwaar kom jij ineens vandaan?had ik jou nu niet getroffenwas ik al naar huis gegaan wat ben je gruwelijk aantrek’lijken zo grappig bovendienik heb zelden deze combizó leuk verpakt gezien wat kun je smakelijk vertellenen oh, óók nog een goede baan?en van de buitenlandse talenkun je er minstens drie verstaan? ik…
hoe mooi kan de wereld zijn
ik nam foto’s van de luchten foto’s van het waterik nam foto’s ’s ochtends vroegen ook foto’s heel veel later ik zag met eigen ogen kleurennog niet bekend op mijn paletdie daar door berg en dal en watervalalsnog op werden gezet ik vereeuwigde graag de zomerde zee, het strand, de zonlegde liefdevol de lente vastleefde…
uit elkaar
verhuisd, gedwongen, van ’t bekende vervreemdze heeft een tafel, een bankeen warm bed, godzijdank,maar tóch is ze ontheemd ’t waren keuzes die ze zelf niet maaktedat stoort haar ’t meestwas dat maar wél zo geweestmisschien dat het haar dan minder hard raakte die voordeur, die nieuwe, met die lelijke posten’t is de poort tot haar…
maitiidsblues
moai waar, lange dagenjûns oant njoggen oere ljochtik kin de wille der net yn fyneik ha der lang om socht ja, de sinne jout my waarmteen in kleurke op ‘e hûdmar ik die dochs folle leaverdat der snie falle soe hjoed it túch tuskes de tegelsik sit der no al meide hiele simmer troch de…
troostvoer 