verhuisd, gedwongen, van ’t bekende vervreemd
ze heeft een tafel, een bank
een warm bed, godzijdank,
maar tóch is ze ontheemd

’t waren keuzes die ze zelf niet maakte
dat stoort haar ’t meest
was dat maar wél zo geweest
misschien dat het haar dan minder hard raakte

die voordeur, die nieuwe, met die lelijke posten
’t is de poort tot haar hel
en ze weet: ik kom er wél
maar vraag niet wat het haar heeft moeten kosten