hun liefde blijkt een grens te kennen
en tot hun groot verdriet
die van haar juist niet
ze kunnen daar maar niet aan wennen
haar wordt daarom de deur gewezen
hun eigen vlees en bloed
ze maakt ’t nooit meer goed
ze kán hier immers niet van genezen
en tot hun groot verdriet
die van haar juist niet
ze kunnen daar maar niet aan wennen
haar wordt daarom de deur gewezen
hun eigen vlees en bloed
ze maakt ’t nooit meer goed
ze kán hier immers niet van genezen
en ik heb dan zo’n plaatje in mijn hoofd
alles gedaan “zoals het hoort”
staan d’r ouders uiteindelijk aan de poort
zegt Hij:
hadden jullie maar écht in mijn liefde geloofd…
troostvoer 